Doe maar een broek aan.
ontrafeld
Voel je je beter nu?
Heb je weer geslaapwandeld?
Ik denk van wel.
Wat doe je?
Ik zoek mijn bril.
Je draagt geen bril.
Weet je dat zeker?
Heb je mijn harmonica gezien?
- Stop. - Nee, hier dan?
Wordt al warmer.
Heb je de foto's verplaatst in de gang?
Wat?
De foto's zijn in een andere volgorde.
Heb je ze verplaatst?
Ik denk van niet.
Het voelt alsof ik gek word.
Dat ik twee weken weg was, is lang.
Dat is 1/78e van je leven.
Maar ik vond het ook lang.
Stel je voor dat je maar één keer per zes jaar jarig bent,
dan waren jullie nog niet jarig geweest.
Dan moest je nog een leven lang wachten op een taart met kaarsjes.
Zo lang voelde het voor mij.
- Wat voor taart? - Daar gaat het niet om. Wel opletten.
Ja, Zabeth.
Was je bang?
Dat weet ik niet meer.
Weet je echt niks meer?
De dokter zei dat dat normaal was.
Alleen rond het ongeluk. Dat komt wel terug.
Heb je littekens?
Van het ongeluk?
Ik heb wel dit.
Misschien hoeft...
En dat dan?
Dat is oud. Mijn vader stierf en ik dacht dat dat mijn schuld was.
Maar dat was lang geleden.
Wat is 'stierf'?
Laten we allemaal gaan spelen.
Ik heb het geregeld.
Neem maar even pauze.
Ik heb het geregeld. Neem maar even pauze.
Je kunt meer tijd krijgen, als je wilt. Er is geen haast.
Dat weet ik, maar...
Het is beter als alles weer normaal wordt.
Tuurlijk, misschien zelfs beter dan normaal,
zoals je niet uitkleden bij de kinderen.
Het is al goed. Ik ben er. Je vader is er.
Dat weet ik. Daarom zei ik 'ah'.
Waar was je? Wat gebeurt er? Wanneer wordt het weer normaal?
Het wordt niet meer normaal. Daar hebben we over gepraat. Weet je nog?
Ik kan dit niet. Dat ik overal opduik
en dingen zie en dingen mis.
Nee, je kunt dit, oké?
Dat weet ik, omdat je het doet.
Op een bepaalde manier heb je het al gedaan.
Want tijd is een beperkte manier van ervaren.
Snap je?
Nee. Ik snap er niks van.
Kom hier, ik wil je iets laten zien.
Zie je die blokken?
Stel dat de blokken de hele wereld zijn.
Alles in de wereld, in het hele heelal.
Dit blok is de piramiden en dit blok is Julia Roberts.
Dit blok is een kaastosti.
Hier komt meneer de bouwvakker...
We doen alsof het een lesbische moeder is.
Oké, een lesbische moeder
en ze loopt en kijkt rond
en vanuit haar perspectief zijn de blokken alles.
Maar jij en ik zijn hier en wij gewoon blokken.
Snap je?
Juist. Maar...
Je bent niet echt hier.
Je hebt één voet hier en één voet
nog steeds hier in de blokken.
Het zal niet altijd zo zijn.
Het is net als rijden in een auto met versnellingsbak tegenover 'n automaat.
Een automaat is gemakkelijker,
maar je rijdt niet echt, toch? De auto rijdt jou.
Dus ik wil dat je...
Dus ik wil dat je je ogen dichtdoet en diep ademhaalt
en je de eerste keer herinnert dat je met versnellingen reed.
Dat heb ik nog nooit gedaan.
Echt?
Ik weet niet hoe dat moet.
- Niemand heeft je dat geleerd? - Nee.
Echt?
- Je kunt geen versnellingsbak rijden? - Nee.
- Heeft je moeder je dat nooit geleerd? - Vallen we in herhaling?
Hoe kan iemand zeggen
dat ze je hebben leren rijden, maar zonder versnellingen?
- Dat is de basis. - Nou,
dan had je niet dood moeten gaan.
Als je dat tegen me gebruikt...
Ben je niet het recht kwijtgeraakt
er iets over te zeggen als je doodgaat in een auto-ongeluk?
Dat was geen ongeluk. Iemand probeerde me te vermoorden.
Denk je dat ik zo roekeloos in een ravijn zou rijden
en jullie achter zou laten? Dat zou ik nooit doen.
Wie wil jou nou vermoorden?
Dat weet ik niet. Daar heb ik je hulp bij nodig.
Waarom mij dan?
Omdat je erbuiten staat en jij kunt dit.
Elke keer als ik bij mijn eigen dood probeer te komen,
word ik weggeduwd vanwege het trauma.
Ik probeer het, maar kom ergens anders terecht.
Hé, voorzichtig. Je kunt haar pijn doen.
Alles goed? Zeg dat het je spijt.
- Het spijt me. - Het is oké.
Ga maar spelen.
Waar was je mee bezig?
De Chichimeca waren een trotse, nomadische stam, noordelijk van de vallei in Mexico.
Natuurlijk.
Ik denk dat het wel goed komt,
met wat meer tijd.
Doe ik.
Oké. Dag.
Dat was Tunde. Hij maakt zich zorgen om jou.
Hij vindt dat je langer verlof moet hebben.
En hij belde jou?
Ben jij mijn vader, of zo?
- Waar is mijn gsm? - Ik vond het ook raar.
Jij weet beter dan ik hoe het gaat.
En het gaat toch goed, hè?
Ik wil je iets laten zien.
Wat als het niet veilig voor me is om zo te zijn?
Wat als iemand gewond raakt?
Wat als alles in het heelal is voorbestemd?
Mensen moeten dimmen
omdat ze nergens controle over hebben.
- Is dat waar? - Jij doet mensen geen pijn,
je helpt mensen. Zo ben je.
Weet je nog toen je acht was
en ze pestten je op die nieuwe school?
Zelfs dat stinkende meisje, Rita?
Die waren stom.
Je moeder en ik werden gebeld door het schoolhoofd
omdat je steeds naar gym ging zonder je uniform.
Blijkbaar leende je je korte broek uit aan Rita
als ze in haar broek had geplast.
Ik wilde me vast drukken voor touwklimmen.
Nee. Je bent attent,
vriendelijk, speciaal en goed.
Je had moeten zien hoe ik het verkloot heb.
Dan zou je dat niet zeggen.
Je kern blijft altijd je kern, weet je?
Ik ben je vader, ik weet dat.
Natuurlijk.
Het enige familielid dat in me gelooft, is de dode.
Nu dan. Weet je wat ik deed en wie ik was?
Je was een hoogleraar, in wetenschap.
Wetenschap. Meer theoretische natuurkunde.
Ik zei wetenschap.
Dat is net zoiets als zeggen dat John Lennon een zanger was.
Hij zong wel.
Over tijdreizen gesproken.
Waarom is dat theoretisch gezien onmogelijk?
Kom op. We hebben het erover gehad.
Wat is de grens?
De snelheid van het licht?
De snelheid van het licht. Dank je, Farnaz.
Gaat iets sneller dan het licht?
- Nee. - Superman?
Kwantumverstrengeling wel.
Heel goed. Hoe helpt ons dat met tijdreizen?
Iemand?
Kom op.
Weet niemand het?
Jammer, want ik hoopte dat jullie het wisten,
want ik weet het ook niet.
- Ik heb gelogen. Ik weet het. - Wat?
Kwantumverstrengeling, tijdreizen, alles.
Weet je het onderzoek nog met de sjamanen?
Een van hen deed een rondje in de MRI-machine.
Is dit het brein van een sjamaan?
Dit is geweldig.
Als we hierop doorgaan...
De universiteit betaalt nooit fase twee.
Hadden we maar onafhankelijke subsidie.
Weet je wat, we hebben onafhankelijke subsidie.
Allemachtig.
Niet te geloven...
Wat is dat met jou en je lievelingsleerling?
Je richt je op het verkeerde, vind ik.
We bespreken het herordenen van de grondbeginselen van de tijd.
Herordenen?
Sam?
Je hebt de foto's weer veranderd.
Ja, je zei dat het fout was.
Dit is nog steeds niet goed, denk ik.
Ik wist niet eens dat er een volgorde in zat.
Hoe kwamen ze dan door de war?
Het was vast zo'n inbreker
die inbreekt en niks steelt,
maar alleen je spullen verplaatst.
Juist. Zo'n inbrekende grapjas.
Zeker.
Niet alles is een enorm mysterie, oké?
Ze vielen er vast vanaf en ik hing ze weer op.
Is dat zo gebeurd?
- Ja, misschien. - Weet je het niet?
Sorry, hoor. Jij bent niet de enige die een paar rotweken had.
Maak je geen zorgen om mij, want ik ben best oké.
Best.
Ik zal beter opletten, dat beloof ik.
Alma, ik beschouw je als een vriendin,
maar ik ben technisch gezien ook je baas.
Ik moet het juiste doen voor de veiligheid van de kinderen,
hoewel ik soms zou willen dat het kleed
ze in een zwart gat weg zou zuigen.
Dat zou wel cool zijn.
En ook een tragedie en helemaal niet cool.
We proberen het nog een keer,
maar als je je raar voelt,
kom dan met me praten.
Oké. En als jij je raar voelt,
zeg het dan direct tegen mij en bel niet mijn vriend,
want dat is raar.
Ik weet niet of jij je emotionele herstel het beste kunt beoordelen,
dus ik wilde de mening van iemand anders.
Dat hoeft niet.
Ik doe wat het beste is voor de kinderen.
Dat was kleinzielig.
Waar waren we? Hier.
Dus iedereen heeft twee, om het maar zo te noemen...
- Zelven. - Pap.
Als de zelven splitsen...
- Dit gaat niet. Ik kan het niet. - Het is oké.
- Ik wil helpen, maar ik kan niet. - Je kunt dit.
Nee, luister, je gaat te snel
en ik push je.
We leren allebei. We kunnen dit samen.
Oké, maar...
Ik moet kunnen functioneren, in de echte wereld.
Ik weet wat je nodig hebt. Een anker.
Je hebt iets fysieks nodig wat je op het fysieke niveau houdt,
zoals een rozenkrans of een gebedsmolen.
Weet je wat?
Waar is het?
Zijn we op mams zonder?
Dit is het ding waar ik door geobsedeerd was.
Van je moeder moest ik het weggooien.
Maar ik wist dat het van pas zou komen, dus ik verstopte het hier.
Ik mis de zolder.
Toen ik een tiener was, werd ik high...
Was het zo saai op zolder.
Nee. Kom op.
HOOGLERAAR EN STUDENT OMGEKOMEN BIJ ONGELUK
Moet je kijken.
Hij werkt nog steeds.
Dit ding moet me ankeren aan de fysieke wereld?
Elektronische blackjack?
Het is niet het object.
Het is het spelen, de herhaling ervan.
Het is complex genoeg zodat je gefocust blijft,
maar simpel genoeg om je niet te overweldigen.
Focus je op het patroon van het spel
en dat houdt je verbonden met de grotere tijdlijn,
terwijl het op volgorde doorgaat.
Je weet wel, op volgorde.
Meen je dat nou?
Negentien. Ik zou moeten passen, maar...
Boem. Ik kan het nog.
Alma, we gaan.
Waar ben je? We moeten gaan.
Waar moet ik heen?
Ik heb het niet verteld, maar het is nu zaterdag.
Wat? Wat is er met donderdag en vrijdag gebeurd?
Geeft niks. Dat zijn stomme dagen.
- Wat? - Je kunt er naar terug
wanneer je maar wilt.
Vooral donderdag moet je doen,
want je hebt een nieuw Thais restaurant gevonden.
Wat doe je daar?
Hier, neem maar.
Wacht, nog eentje. Alsjeblieft. Ga.
- Becca? - Wat?
Doen jullie een Joodse bruiloft? Ik wil in een cirkel dansen.
We zijn niet Joods.
Maar pap wel.
Dat was hij.
Over pap gesproken,
was er iemand met hem in de auto die avond?
Farnaz, hè?
Dat weet je.
Nee. Dat heb je me nooit verteld.
Dan vond ik het zeker niet belangrijk,
anders had ik het gezegd.
Als het niet belangrijk was,
had je het gezegd, want dan was het niet geheim.
Ik dacht van wel.
Was het een affaire, denk je?
Alma. Nee.
Ze was zijn student. Dat is alles wat ik weet.
Verdomme.
Als je met me wilt praten,
moet je dat spel wegleggen.
Het is heel irritant. En deze dan?
Ik heb liever de andere.
Ik draag geen kanten kraag.
Ja, mam, kom op.
Wat weet ik ervan?
Ik ben naar meer bruiloften geweest.
Ja, in de jaren 80.
Daar heeft ze je. Bejaarde.
Kun je ophouden met dat gepiep en me even helpen?
Neem die met de hoge taille zodat je kunt eten.
Nee. Dan denken ze dat je zwanger bent.
Daar heb ik veel aan.
Pardon, ik ga een versierd ringkussen uitzoeken
waar ik in kan gillen.
Graag gedaan.
Zou iemand ze hebben willen vermoorden?
Waarom zou pap zelf de afgrond in rijden?
Ik wil er niet over praten.
En deze dan?
- Schitterend. - Neem die.
Waarom ben je hier?
Je weet dat ik hier niet goed in ben.
Wil je straks naar de bar? Daar ben ik goed in.
- Welke bar? - Waar we altijd heengaan.
Wat is dat? Wat doe je?
Wat?
Neem je echt Sam mee naar mijn bruiloft?
- Waarom niet? - Weet je het echt niet meer?
Waarover?
Weet je, ik ben dit zo zat.
Het spijt me, mam...
O, godver. Wat...
Als je zo wilt leven, dan is het zo.
Hoe kom je aan dat spel?
Alles goed?
Stond deze bank altijd zo ver vooruit?
Niet waar.
Je ziet de deukjes in het tapijt.
Raar.
Echt, je hebt alles verplaatst
toen ik in het ziekenhuis was, om me te jennen.
Waarom zou ik dat doen?
Ik weet het niet.
Het is alsof iedereen me zit te jennen.
Ik zweer het, dat doe ik niet.
Wat heb je daar?
Is er iets gebeurd tussen jou en Becca toen ik in het ziekenhuis was?
Ik denk van niet.
Ze denkt dat je niet naar de bruiloft komt.
Je kent je zus.
Ze doet raar over dingen. Ze is raar.
Ze is nadrukkelijk niet raar. Dat is haar probleem.
Bruiloften brengen altijd het ergste naar boven.
Dat zal wel.
Verdomme.
Mateo, hoe gaat-ie?
Goed.
Oliver, mijn vriend.
Rosa Celia, krijtje in je neus. Wees jezelf.
- Cassie. - Wat speel je?
- Een spel. - Ik wil spelen.
Het is nu Alma's beurt. Misschien straks.
Nee, dit is voor volwassenen.
Het is onverantwoord om haar te laten spelen.
Dat is niet eerlijk.
Vraagje,
is het echt nodig dat je dat spelletje continu speelt?
Eigenlijk wel ja.
De volgende vraag. Is dat zo?
Moet van de dokter.
Het helpt me focussen en dat wilde je.
Jij wilde dit.
Dus van de dokter moet je elektronische blackjack spelen,
de hele tijd, om beter te worden.
Wil je een recept zien of zo?
Ja, daar zou ik heel geïnteresseerd in zijn.
Ik wou echt dat je je niet zou bemoeien
met de medische rechten en behandeling van een vrouw.
Veel plezier met je spel.
Dank je.
- Dag. - Dag.
- Het beste. - Doe rustig aan.
- Dag. - Zeg tot ziens.
- Tot ziens. - Dag.
Dag.
Je verlaat ons al zo snel.
Wacht.
Hou hem weg bij water. Alsjeblieft.
Ik begrijp het niet.
Wat is er met water?
Niks. Alma heeft...
Luister naar me.
Doe hem op zwemles, oké?
Ik weet dat ik gek klink, maar ik wil helpen.
Het is goed. We schrijven hem in.
Dank je.
Wat is dit allemaal?
Dat heb ik gestolen van mams zolder. Niet vertellen.
Ik zoek uit wie mijn vader vermoord heeft.
Daar wist ik niks van. Is dat wat er gebeurd is?
Vrij zeker van wel.
Hoe ging het op school vandaag?
Het ging goed.
Goed.
Kom je weer naar bed?
Ja. Zo meteen.